Wat zijn we toch aardig en opbouwend tegen elkaar!

Als zwangere vrouw ben je gemeengoed. Iedereen mag tegen je zeggen wat ze willen, en maken daar veelvuldig gebruik van. Zodra je eenmaal moeder bent blijft dat. Blijkbaar heb je dan een schild opgebouwd en kun je tegen alle leuke en lief bedoelde opmerkingen.

Je kent de opmerkingen vast wel wanneer je zwanger bent

• Jij geniet echt van het zwanger zijn, je word al lekker bol
• Zooooo dat is een flinke buik, dat word vast een enorme baby
• Nou je houd behoorlijk vocht vast he, je bent zo opgezwollen
• Jij krijgt vast een meisje, die halen al je schoonheid bij je weg

Zo kan ik nog even doorgaan. Nog leuker is het na de bevalling:

• Die extra kilo’s gaan er zo weer af hoor
• Je kan zien dat je net bevallen bent, daar word je haar ook zo lelijk van
• Ach we kunnen niet allemaal meteen slank zijn na de bevalling
• Je moet gewoon sporten en smerig goedje A met vies spulletje B drinken, dan ben je zo weer slank

Ik moet er bij vertellen, dat dit allemaal ongevraagde opmerkingen zijn. Allemaal heerlijk spontaan. Als je dan geen complex hebt, dan komt die vanzelf.
Het ergste vind ik deze periode. We zijn namelijk ruim een jaar verder, en nee ik ben nog steeds niet hoe mensen mij graag zien. Ik ben nog steeds niet slank. Nou zou ik dat zelf ook wel willen, helemaal omdat mijn gezondheid er nu onder lijd. Maar de volgende opmerkingen kan ik echt wel missen:

• Ben je niet bang dat hij nu naar een ander kijkt?
• Ben je weer zwanger?
• J(verloofde) viel altijd op hele slanke meisjes
• Je moet wel een gezond voorbeeld geven aan je kinderen
• Maak jij zelf babyvoeding? Vind je meer een type voor kant en klaar
• Die en die zijn wel mooi slank weer he? Ach dat is voor ons niet haalbaar (zei iemand die zeker 2x mijn gewicht is)
• Wat zie je er leuk uit vandaag, echt zo een rubens vrouw

Weet je, ze bedoelen het vaak niet slecht. Maar het komt vaak wel keihard aan. Iets van subtiliteit zou deze mensen niet misstaan. Ik weerhoud mezelf van opmerkingen terug te maken, want aan lelijkheid kunnen ze toch niet veel doen. En in mijn ogen word zo iemand er met zulk gedrag niet mooier op.

Onzeker als de bevalling al zeker 6 jaar geleden is…

Ik krijg de opmerking nog steeds. Aangezien het zo een 6 jaar geleden is dat ik ben bevallen heeft men het helemaal opgegeven. Het is nu eenmaal de leeftijd. Als je ouder wordt kun en zul je nooit meer van je leven strak of fit zijn. Wat vrouwen ook bewijzen op een oudere leeftijd dat je altijd nog fit kunt worden als je dat zou willen. Het kan niet. En vooral ik niet. Blijkbaar ben ik een hopeloos geval. En dat is oke. Je hoeft niet perse strak en fit te zijn als je dat niet wilt. Ik wil dat toevallig wel en ben lekker aan het sporten. Ik let op mijn eten en werk eraan. Al dat commentaar heb ik gewoon eigenlijk niet nodig. Ik denk dat niemand dat nodig heeft?

Ik plaatste op insta een foto van Jennifer Lopez met haar keistrakke lichaam en de #bodygoals erbij. Ik kreeg ruim 100 lachende reacties. 3 Reacties waren opbouwend. Met tips hoe het te bereiken, of wat zij deden om daar in de buurt te komen. Maar goed dat is hetzelfde bij als je bijvoorbeeld ambities hebt die verder gaan dan die van de meeste. Het is te ver uit hun zicht, en het is dus niet te behappen. En als zij dat niet kunnen, dan jij ook niet.

Mensen worden boos als jij continue je product pusht, als jij enthousiast bent over je werk en niet anders kan dan daar veel over te praten. Of als je dolverliefd ben op je kindje en er foto’s van plaatst dan zweren mensen zonder kinderen om nooit zo te worden. Maar wat is er toch mis met vreselijk verliefd op je kind te zijn en dat trots te willen delen? Waarom moet overal toch commentaar op zijn?

We zouden elkaar toch eindelijk in waarde moeten laten?