ADHD: Mijn zorgenkindje

adhd-zorgenkindje

Dat ik niet écht tot rust zou komen gedurende mijn vakantie, was geen verrassing. Maar ik had niet kunnen anticiperen dat ik zo snel overprikkeld zou raken.

Al gedurende de ADHD groepstherapie was mij duidelijk dat ik, als ADD’er, een ernstige allergie heb voor ADHD’ers. Ze vreten m’n energie volledig op, waarna er een geagiteerde versie overblijft van de anders zo goedlachse en meegaande ik. Hans Teeuwen is dan ook geweldig op een podium, maar ik moet er niet aan denken dat ik ermee samen zou moeten wonen.



Zo was dus al binnen anderhalve week
vakantie mijn taks bereikt, qua tolerantie naar de oudste snotaap. De
stuiterbal. En ik had nog anderhalve week te gaan. Radeloos word ik
ervan, want iemand moet ‘m terecht wijzen. Waarbij mijn gedachte is
dat het beter is dat ik dat doe, iemand die van hem houdt, in plaats
van iemand die geen enkele binding met ‘m heeft. Per slot van
rekening zie ik het als mijn ouderlijke taak om hem te begeleiden
richting een weerbare volwassen kerel.

ADHD MIjn zorgenkindje Pixabay3472184 960x720 - ADHD: Mijn zorgenkindje

Maar welke tips ik ook geef, het lijkt
aan dovemans oren gericht. En volgens mij zijn de adviezen van enorm
belang, want ik herken eigenschappen in mijn eigen kind die in mijn
jeugd garant zouden staan voor een jeugd vol pesterijen.

Hij is vooral té lief. Wat z’n weerbaarheid niet ten goede komt. Maar daarnaast heeft ie tal van irritante trekjes, een onderontwikkelde motoriek en geen enkel gevoel voor sociale omgangsregels.

Toen ik jong was, was dat al voldoende reden om gepest te worden. Helaas heeft tegenwoordig iedere school een antipestbeleid. Ik zeg helaas, want ik geloof heilig dat sociale terechtwijzing van leeftijdsgenootjes op de basisschool een veel mildere impact heeft dan op de middelbare school. Aangezien je dan middenin de puberteit zit en sowieso al een psychische crisis over de eigen identiteit doorgaat. Een periode waarin velen al zwaar op de hand zijn en dus ook enkelen al suïcide overpeinzen.

ADHD Mijn zorgenkindje Pixabay1821412 960x720 - ADHD: Mijn zorgenkindje

Zo las ik afgelopen week op Feestboek
dat een van mijn vrienden, juist in die periode van zijn leven, langs
het spoor heeft gestaan. Peinzend, getergd en onzeker. Laat het nu
precies deze vriend zijn die gruwelijk veel raakvlakken met mijn
oudste draakje heeft. Beiden ADHD’ers, ontiegelijk lief, maar sociaal
onhandig. Zelfs de motoriek komt overeen én het type haar. Het is
dat mijn stuiterbal mijn gezicht heeft, anders zou ik een stevig
woordje moeten wisselen met die ‘vriend.’

Na de vakantie moeten we maar héél snel een psycholoog in de arm nemen, want ik geloof niet dat zijn leeftijdsgenootjes hem nu gaan corrigeren. En wanneer zij dat wel gaan doen op een middelbare school is het natuurlijk te laat. Niet dat ik me nu al zorgen maak over een potentiële zelfmoord in de toekomst, maar toch!

DeLaatbloeier @PinkPress Logo - ADHD: Mijn zorgenkindje

adhd mijn adhd zorgenkindje - ADHD: Mijn zorgenkindje

Dennis

De papablogger van Pink Press. Tussen al het roze geweld geef ik elke 2e zaterdag van de maand mijn kijk op alles wat mij bezig houdt.

Latest posts by Dennis (see all)


Op Pinkpress.nl wordt gebruik gemaakt van affiliate links. Dit betekent dat als jij op een van de links klikt, wij daar mogelijk commissie over krijgen. Hier word jij niet slechter van, wij wel beter. Ook krijgen wij soms betaald of een product in ruil voor een blogpost. Onze mening blijft hierdoor nog steeds onveranderd, al kan ik je vertellen dat wij wel gewoon vrouwen zijn die blij worden van een cadeau. Die enthousiasme vind je natuurlijk terug. Voor meer informatie kun je de algemene voorwaarden nog doorlezen. 

5 thoughts on “ADHD: Mijn zorgenkindje

  1. Oh, ik dacht juist dat ik met de laatste alinea juist de zorgelijke kant wat minder zorgelijk maakte 😉 Ach, uiteindelijk komt alles goed! Maar ik wil inderdaad wel het zekere voor het onzekere 🙂

  2. Jeetje Dennis, dit vind ik wel heel heftig. En eigenlijk ook best zorgwekkend (met name wat je in de laatste alinea’s beschrijft). En ik denk dat je gelijk hebt. Better safe than sorry.

  3. Misschien moeten we dan toch eens gedachten gaan uitwisselen. Of we hebben gewoon geluk en komt het uiteindelijk vanzelf op z’n pootjes terecht. Al wil ik daar op dit moment niet op gokken 😉

Ik hoor graag wat jij van mijn blog vind, laat je een reactie achter?

%d bloggers liken dit: