Weet je dat over tijd zijn is ruk. Ik ben al jaren niet meer geheel te timen, het blijft een verrassing. Volgens mijn arts zat ik al lekker vroeg in de overgang. Maar het afgelopen jaar was het opeens weer klokwerk. Tot nu zeg maar. Want zo een 3 weken over tijd…

Over tijd

Kijk, ik denk er gewoon niet zoveel meer bij als ik over tijd ben. Maar dan sta je elke ochtend weer kotsmisselijk op, je bent doodmoe, en je huid wordt een nachtmerrie. Last van mijn rug en mega opvliegers. Warm koud, warm koud, en ga maar door. Een beetje de kenmerken van al mijn zwangerschappen. Ik zeg al mijn zwangerschappen omdat ik ook 3 miskramen heb gehad.

Nu kon ik het 1 en ander uitrekenen, de kleine weer in haar eigen bed, en nou ja, we hebben wat tijd in te halen. Dus heel onwaarschijnlijk zou het niet zijn. Maar ja, mijn leeftijd, en de verklaring van de dokter, zou ik dan een test moeten doen?

De overgang

Nou komt het dat de overgang ook al die kenmerken heeft. Die kunnen steeds heftiger worden, vooral die fantastische moodswings. Ik ben nu 42, als je de medische websites er op naslaat ben ik ook niet eens echt vroeg. De menopauze (de echte ellende) is pas tegen het einde van de overgang blijkbaar. Daarna ben je dan klaar.

Alle klachten die ik heb kunnen beide zijn dus. Oh en wat dacht je van aankomen van het kijken naar water, of opgezwollen borsten? (die verklaren overigens de hernieuwde aandacht van mijn man). Ik wil echt wel een test doen, maar is het niet raar? Ben ik daar niet veel te oud voor al? Moet ik niet gewoon accepteren dat dit de overgang is? Aan de andere kant, was Janet Jackson niet 50 ofzo toen ze zwanger was? Maar dan, ik heb PCOS en zou onvruchtbaar moeten zijn? Nu denk je vast haal gewoon een test. Ja, ga ik ook wel doen. Maar wilde eerst even mijn frustratie van mij afschrijven.

Dat gevoel dat het allebei kan zijn is wel een beetje raar vind ik!

Wat nou als ik zwanger ben?

Kijk dat is wel een dingetje. Mijn lichaam kan helemaal geen zwangerschap meer aan. Die PCOS heeft de boel wel een beetje verkloot, en afgaande aan de eerdere miskramen, zit mijn lichaam er niet meer zo op te wachten. Hoe ziek ik ben geweest na kleine Miya, en hoe mijn lichaam nu eindelijk een beetje normaal doet.. Hoe ik weer een leuke redelijke gezonde ouder kan zijn, wil je dan nog een keer een risico lopen? De dokters vinden van niet, ik zou er zomaar niet goed vanaf kunnen komen. Wil ik dan mijn meisjes achterlaten zonder moeder?

Heel veel vragen, en heel veel frustratie. Thanks for listening!

xoxo


Op Pinkpress.nl wordt gebruik gemaakt van affiliate links. Dit betekent dat als jij op een van de links klikt, wij daar mogelijk commissie over krijgen. Hier word jij niet slechter van, wij wel beter. Ook krijgen wij soms betaald of een product in ruil voor een blogpost. Onze mening blijft hierdoor nog steeds onveranderd, al kan ik je vertellen dat wij wel gewoon vrouwen zijn die blij worden van een cadeau. Die enthousiasme vind je natuurlijk terug. Voor meer informatie kun je de algemene voorwaarden nog doorlezen.♥ 
Spread the love