Eindelijk wat liefde voor mijn FUPA!

Als iemand die moeite heeft met gewicht en lichaamsbeeld, begrijp ik de strijd met het hebben van een deel dat niet geliefd is. Voor mij was dat de FUPA. De Fat Upper Pubic Area, zoals het formeel bekend staat, is al zo lang ik me kan herinneren de plaag van mijn bestaan.

Ik heb alles geprobeerd om er vanaf te komen, van diëten tot sporten tot body shapers, maar niets leek echt te werken. Het helpt ook niet dat overal waar je kijkt je eraan herinnerd wordt hoe te min mijn lichaam was.

Leren van mezelf te houden, FUPA en al

Ondanks al mijn inspanningen bleef mijn FUPA bestaan. Ik heb jarenlang mijn buik verstopt onder losse kleding en vermijd nauwsluitende outfits als de pest. Het is pas een paar maanden geleden dat ik eindelijk besloot om mezelf niet meer te kwellen en de kleding te dragen die ik altijd al wilde dragen.

Zelfs toen had ik moeite om mijn buik te accepteren. Ik greep het vaak vast en vroeg het om weg te gaan, alsof het een aparte entiteit was die verbannen kon worden met genoeg wilskracht. Het was pas toen ik per ongeluk wat foto’s van mezelf als kind tegenkwam, dat ik mijn buik in een nieuw licht begon te zien.

Op die foto’s was ik een mager klein garnaaltje met een dikke buik. De enige keer dat mijn buik zelfs maar in de buurt van plat kwam, was toen ik boulimia had en mijn buik op elke gelegenheid inhield. Zelfs dan was het nooit echt plat. Een echt gezonde lifestyle is dat overgeven natuurlijk ook niet.

Mijn FUPA aka dikke buik is niet alleen het gevolg van mijn eigen tekortkomingen, maar ook het resultaat van factoren buiten mijn controle. Een spijsverteringssysteem dat het niet met me eens is, PCOS, en nu de menopauze – was een keerpunt voor mij. Plotseling was mijn FUPA niet alleen een vetzakje dat ik moest kwijtraken; het was een deel van mijn verhaal, en een deel van mezelf.

Pin It!

Van elk deel van onszelf houden

Het is gemakkelijk om in de val te lopen en te denken dat we er op een bepaalde manier uit moeten zien om waardig te zijn aan liefde en acceptatie. We worden overspoeld met beelden van airbrushed modellen en beroemdheden. Waar zelfs het grootste plussize model een smalle taille en platte buik heeft. 

De waarheid is dat we allemaal delen van onszelf hebben die we niet liefhebben. Misschien is het een dikke buik, misschien is het een litteken, misschien zijn het striae of cellulitis. Maar de sleutel tot radicale zelfliefde is om elk deel van onszelf lief te hebben, inclusief onze ‘onvolkomenheden’. Om te zeggen: “Het kan me niet schelen wat de wereld van me denkt. Ik weet alleen wat ik van mezelf weet, en ik hou compleet van mezelf.”

Anders naar jezelf kijken 

Het is niet altijd gemakkelijk om van de delen van onszelf te houden waarvan we hebben geleerd dat ze onbemind zijn. Maar door de manier van denken aan te passen, kunnen we er nieuwe betekenissen en symboliek in vinden.

Wat het ook voor jou betekent, de sleutel is om een positieve associatie te vinden met dat deel van jezelf waarvan je hebt geleerd het te haten. Door dat te doen, zet je een stap richting radicale zelfliefde en acceptatie. En dat is een stap die de moeite waard is om te zetten.

Wanneer die FUPA een seintje is van je lichaam

Hoewel ik er voorstander van ben om je spiegelbeeld met liefde te bekijken, is het ook eerlijk om naar de cijfers te kijken. Er zit namelijk een verschil tussen dat zachte rolletje dat je kunt vastpakken (onderhuids vet) en het vet dat zich dieper in je buik, rondom je organen, nestelt. Als je buikomvang echt toeneemt, kan dat een teken zijn dat je lichaam wat extra hulp nodig heeft om gezond te blijven. Niet om een maatje 36 te forceren, maar om je hart en vaten te beschermen.

Sporten is geen straf

Als je niet helemaal lekker in je vel zit of merkt dat je conditie achteruit gaat, is een dieet vaak het laatste waar je zin in hebt. En laten we wel wezen: dat houden we meestal toch niet vol. Wat wel werkt?

• Gewichtheffen: Door met gewichten te trainen, behoud je spiermassa die we na ons veertigste sneller verliezen. Spieren zijn je eigen energiefabriekjes; ze helpen je hormonen in balans te houden en zorgen dat je fysiek sterker in je schoenen staat.
• Wandelen als therapie: Een stevige wandeling doet vaak meer voor je buik (en je humeur!) dan urenlang zweten in de sportschool. Het verlaagt je cortisol – het stresshormoon dat juist zorgt voor vetopslag rond de navel.

In plaats van boos te worden op je lichaam en die frustratie weg te eten, kun je beter je veters strikken. Een rondje buiten wandelen ruimt de mist in je hoofd op. Je zult zien dat je daarna niet alleen fysiek lekkerder in je vel zit, maar dat die FUPA je ook een stuk minder kan schelen.