Ok ok, ik ben nog niet getrouwd, maar we hebben 2 kinderen en wonen samen, nog een papiertje erbij maakt echt niet veel verschil voor de relatie. Ik noem hem altijd mijn man, want vriendje klinkt zo.. eehmm.. vriendje met 40? Nee. Dus.
Getrouwd zijn is..
- Elke ochtend weer die beslissing moeten maken: druk je die kussen nog even aan op zijn hoofd, of maak je toch maar een bak koffie?
- Je man heel hard op zijn gezicht willen slaan om weer een of ander drama, maar in plaats daarvan maak je toch maar het avondeten, want hij had een rot dag op zijn werk en heeft de hele dag niet kunnen eten, en dat is gewoon lullig.
- Een avondje kinderloos zijn, wilde plannen maakt, en snurkend op de bank eindigt met take out en een slechte film.
- Of allebei nog even snel iets afmaken van werk, en toch weer de hele nacht aan het werk bent.
- En dan keihard lachen de volgende ochtend om weer die gemiste kans, en alvast plant voor de volgende keer om het anders te doen
- Samen de kinderen naar bed brengen, en elkaar goede ouders vind over hoe lief ze zijn
- Een scheet of een boer laten en standaard 1 van de kinderen de schuld geven
- Elkaar pushen en stimuleren met een schop onder de kont om dingen te bereiken
- Van elkaar leren
- Samen groeien
- Elke dag dezelfde discussie hebben over het huishouden
- Weten wanneer je wel en niet ruzie moet maken. Niet alles is een discussie waard
- Het gevoel dat je elke avond een pyjama feestje hebt met je allerbeste vriend
- Op een feestje elkaar vanaf de andere kant van de kamer aan kunnen kijken en precies weten wat de ander bedoeld
Haha wat een leuk lijstje!!
Ik ben niet meer getrouwd maar veel dingen herken ik wel in mijn nieuwe relatie! 😀
Haha heel mooi zeg! Geen kinderen en nog niet getrouwd. Wel wel heel graag trouwen. Mijn vriend weet dat. Heb hem pas 86 hints gegeven. Maar ook zonder die ring geniet ik erg van de meest kleine dingen!
Wat doe jij in mijn hoofd!!!!!! Heerlijk he als je zo iemand hebt?!
Wat een mooi en lief lijstje!
Ja, als ik dan hysterisch en nukkig aan het opruimen ben, zegt ‘ie altijd op een hele lieve (accepterende) manier: “is het weer zover?” Of krijg ik een lief kusje. En hij ziet precies aan mijn gezicht als ik het even niet meer aankan qua peuter en zegt: “zal ik het even overnemen?”
Mooie woorden!!
Mooi lijstje. Ik vind het fijn dat ik gewoon kan zijn wie ik ben en dat hij mij toch wel geweldig vindt (en andersom).
Helemaal waar!