Vind jij iemand bellen ook zo vreselijk?

Ik heb ADHD en in mijn hoofd gaan er 8 sneltreinen tegelijk vlak langs elkaar. Wat voor jou misschien “even bellen” is, is voor mij een situatie waar ik van ga zweten en het heel benauwd krijg. Waar mijn vriendin vrolijk doorkletsen kan, een zakelijk gesprek is voor mij een nachtmerrie.

Bij het gesprek met een vriendin, hoor ik de helft niet, ik mis ontzettend veel. Maar zij kennen mij, en als het belangrijk is, dan vertellen ze het nog wel een keer.

Heel eerlijk bel ik eigenlijk maar met 2 vriendinnen en mijn puber als ik toch aan het bekennen ben. Omdat er totaal geen druk achter zit, of omdat het ze vaak niet eens boeit of ik ze wel of niet hoor, het gaat om het lekker ff kletsen. Ik vind het dan allemaal minder spannend, al moet ik eerlijk zeggen dat ik vooral met mijn man heel vaak discussies heb omdat ik niet luister. Ik moet hier wel bij zeggen dat ik andersom hun nooit even zal bellen.

Doe mij maar gewoon appen, of via dm ofzo.

Dit gaat ook op voor Skype of andere videomeetings. Mensen zien mij vrolijk naar een beeld kijken, maar zien niet dat ik stiekem dingen opschrijf om te onthouden. Zo lijk ik vaak heel enthousiast. En dan met mijn impulsieve gedrag zeg ik vaak ja op dingen omdat ik mensen enthousiast ja zie knikken. Ik kan daar helemaal in mee gaan. Daarna moet ik dan alles nalezen, terug denken, en kom ik vaak op “nee” terecht. Heel vervelend. Niet alleen voor mij, ook voor anderen.

 Kan ik een snel gesprek met de huisarts of laatst over de iPhone 8 bij KPN (ik wil een nieuwe telefoon voor mijn puber)nog wel aan. Voornamelijk omdat dit heel erg interactief is, en ik vaak vooral zelf aan het woord ben.

Krijg ik een zakelijk telefoontje dan word ik bloednerveus. De druk om te luisteren en te concentreren is dan zo enorm groot. Het is namelijk belangrijk wat die mensen zeggen.

Maar wat zeggen ze nou? Nu goed luisteren anders mis je nog meer.. oooh weer gemist, wat zegt hij nou? Zeg maar ja.  “Kun je het nog volgen?” Zeggen ze dan. Nee, ik volg het niet. Zo maak ik afspraken die ik helemaal niet had willen maken, of ga ik akkoord met bedragen die veel te laag zijn omdat ik eigenlijk gewoon op wil hangen..

Het lukt mij gelukkig wel steeds beter om te vragen of er via de mail bevestigd kan worden zodat ik het nog even rustig kan doornemen. Eigenlijk probeer ik dat er zo snel mogelijk doorheen te duwen.

Een marketeer heeft aan mij een goede, ik probeer altijd zo snel mogelijk op te hangen, houden ze mij met strikvragen vast  “Jij wil toch ook geldbesparen/verdienen/maken?” Dan blijf ik luisteren, en ja hoor, ik doe enthousiast mee. Geen flauw idee waar hij het over heeft, maar YAY wat leuk allemaal!

Ik ben zo enorm blij met Fb chat, WhatsApp, Insta dm, etc. Ik kan daarna alles nalezen, en als ik ergens over na moet denken, kan ik het een paar keer nalezen. Zo kan ik beter reageren, en loop ik minder in situaties waar ik niet onderuit kan komen.

Ik snap ook niet waarom mensen perse willen bellen? Het is toch veel handiger om het allemaal op de mail te hebben? Of via een chat dan heb je een transcript en is er geen gedoe achteraf.

We hebben toch allemaal wel nu een goede telefoon waar bellen niet de primaire functie meer is. Zo moest ik op advies van blogcollega’s een iPhone XR kopen. Perfect voor foto’s, mailen, social media (wat is dat anders op een iPhone!) en video’s bewerken. Ik doe er idd alles mee, maar heb er nog niet mee gebeld!

Wat vind jij van bellen? Vind je het ook zo een ramp of doe je het gewoon?