Ik was even stil, mijn dochter ook.

ik mag niet met zwarten spelen

Zei ze dat nou echt? Nu in deze tijd? Maar echt waar, ze zei het echt.
Normaal gaan alle gesprekken langs me heen die de meisjes voeren als ze aan het spelen zijn. Maar dit klonk alsof er een bom viel. Blijkbaar staan mijn oren toch gespitst op bepaalde dingen die niet gezegd mogen worden in huis.

Net dat ik op wilde staan om een goed gesprek te voeren met dit meisje, draaide Keira zich om, en vroeg of ik haar moeder wilde bellen. Dit meisje mocht dus ook niet bij ons spelen. Want nee, we zijn niet zwart, maar opa is bruin, en dat bedoelt ze toch? Het arme kind schrok er zelf van. Dat wist haar moeder zeker niet. Maar Keira is zo wit? Tja, dan heb je bij Keira de verkeerde, zij kan jou er heel goed op wijzen dat je iemand niet op zijn kleur of afkomst mag veroordelen.
Het gesprek bij hun ging om een paar kindjes van school, ze leken het meisje erg leuk, maar ze mocht er niet mee spelen. Nou is dit helaas niet het enige kindje met zulke ouders. Ik merk dat zelfs Keira nu af en toe met vreselijke uitspraken thuis komt, die ze niet van huis uit heeft mee gekregen. En niet alleen om kleur, ook om kleding of de auto van de ouders. En zo begint dat dus, waar jij heel hard een goede opvoeding probeert te geven, maar waar anderen een net zo een grote invloed hebben op je kind.

Hoe bescherm je een kind tegen racisme of discriminatie? Dat is bijna onmogelijk. Je kunt ze weerbaar maken, en uitleggen dat die manier van denken absoluut slecht is. Je kunt ze laten zien en leren wat wel goed is. Maar ze zitten wel 5 dagen per week op school met kinderen die soms anders denken. Gelukkig zijn het er op deze school niet zo veel als op haar oude school in de polder. Zodra daar bekend was dat Keira Spaanse is, een alleenstaande moeder had, en een gekleurde opa, werd het heel stil thuis. Nog een paar kindjes die mochten spelen, bizar. In die periode werd er ook een donkere jongen de dorpskroeg uitgeslagen. Om zijn kleur. Dus je kunt nagaan wat voor publiek het was.

Dat meisje is nooit meer thuis gekomen bij ons, en die moeder heb ik ook duidelijk uitgelegd waarom ze opgehaald moest worden. Nog steeds kijkt die mij niet recht aan.

Hoe zou jij hier mee omgaan?[:nl]Ik was even stil, mijn dochter ook.

ik mag niet met zwarten spelen

Zei ze dat nou echt? Nu in deze tijd? Maar echt waar, ze zei het echt.
Normaal gaan alle gesprekken langs me heen die de meisjes voeren als ze aan het spelen zijn. Maar dit klonk alsof er een bom viel. Blijkbaar staan mijn oren toch gespitst op bepaalde dingen die niet gezegd mogen worden in huis.

Net dat ik op wilde staan om een goed gesprek te voeren met dit meisje, draaide Keira zich om, en vroeg of ik haar moeder wilde bellen. Dit meisje mocht dus ook niet bij ons spelen. Want nee, we zijn niet zwart, maar opa is bruin, en dat bedoelt ze toch? Het arme kind schrok er zelf van. Dat wist haar moeder zeker niet. Maar Keira is zo wit? Tja, dan heb je bij Keira de verkeerde, zij kan jou er heel goed op wijzen dat je iemand niet op zijn kleur of afkomst mag veroordelen.
Het gesprek bij hun ging om een paar kindjes van school, ze leken het meisje erg leuk, maar ze mocht er niet mee spelen. Nou is dit helaas niet het enige kindje met zulke ouders. Ik merk dat zelfs Keira nu af en toe met vreselijke uitspraken thuis komt, die ze niet van huis uit heeft mee gekregen. En niet alleen om kleur, ook om kleding of de auto van de ouders. En zo begint dat dus, waar jij heel hard een goede opvoeding probeert te geven, maar waar anderen een net zo een grote invloed hebben op je kind.

Hoe bescherm je een kind tegen racisme of discriminatie? Dat is bijna onmogelijk. Je kunt ze weerbaar maken, en uitleggen dat die manier van denken absoluut slecht is. Je kunt ze laten zien en leren wat wel goed is. Maar ze zitten wel 5 dagen per week op school met kinderen die soms anders denken. Gelukkig zijn het er op deze school niet zo veel als op haar oude school in de polder. Zodra daar bekend was dat Keira Spaanse is, een alleenstaande moeder had, en een gekleurde opa, werd het heel stil thuis. Nog een paar kindjes die mochten spelen, bizar. In die periode werd er ook een donkere jongen de dorpskroeg uitgeslagen. Om zijn kleur. Dus je kunt nagaan wat voor publiek het was.

Dat meisje is nooit meer thuis gekomen bij ons, en die moeder heb ik ook duidelijk uitgelegd waarom ze opgehaald moest worden. Nog steeds kijkt die mij niet recht aan.

Hoe zou jij hier mee omgaan?[:]


Op Pinkpress.nl wordt gebruik gemaakt van affiliate links. Dit betekent dat als jij op een van de links klikt, wij daar mogelijk commissie over krijgen. Hier word jij niet slechter van, wij wel beter. Ook krijgen wij soms betaald of een product in ruil voor een blogpost. Onze mening blijft hierdoor nog steeds onveranderd, al kan ik je vertellen dat wij wel gewoon vrouwen zijn die blij worden van een cadeau. Die enthousiasme vind je natuurlijk terug. Voor meer informatie kun je de algemene voorwaarden nog doorlezen.♥ 
Spread the love