Mijn haar dat ben ik

Mijn hele leven zit ik in een strijd met mijn haar. Nee, niet de standaard strijd van: “mijn haar zit vandaag niet”. Mijn haar heeft een heel eigen willetje. Ik heb namelijk kroeshaar.

Kroeshaar

Dit gaat veel dieper. Het heeft met je identiteit te maken. Het accepteren van. Ik ben geboren met kroeshaar. Bevorderlijk is het dan ook niet wanneer je wordt geboren in een cultuur waar dit haar als “niet perfect” wordt gezien. Mijn haar is nooit geaccepteerd door mijn familie. Mijn moeder had er een hekel aan. Elke dag probeerde ze er iets van te maken zodat ik er toch “normaal” bij liep. En dan erbij zuchten: “ Ik snap niet waarom jij de enige bent in de familie met dit rot haar”.

En dan ook nog opgroeien in een wit dorpje. Ik leek echt de dorpsfreak, regelmatig hoorde ik: “mag ik even voelen?” of “ Oh je haar lijkt wel op een drop suikerspin”.

Vanaf dat ik alles zelf in de hand had, begon ik mijn haar te ontkroezen. Ik moest en zou lijken op mijn witte vriendinnetjes. Want zo hoorde het in mijn ogen. Sluik haar dat was het ideaal beeld. Dit heb ik 25 jaar lang volgehouden. De ene chemische behandeling na de andere kwakte ik erin. Zwemmen heb ik zoveel mogelijk vermeden, want dan konden mensen mijn pluizige haar zien. Ik heb dat “ideaal” beeld zo lang mogelijk volgehouden.

Lang leve Natural Hair

Nu ben ik er klaar mee! Dit komt omdat een jaar geleden mij de volgende vraag werd gesteld: “ Hoe ziet jouw echte haar er eigenlijk uit?” Ik was in complete shock, hoe durfde deze persoon mij zo te beledigen? Maar die vraag heb ik niet meer los kunnen laten. Ik ben dingen gaan lezen over kroeshaar en hoe andere vrouwen hiermee omgaan. Wat is het oorspronkelijke idee dat wij zo graag die opgelegde “perfectie” willen nastreven? Ik schrok ervan dit gaat zover terug, tot aan de slaventijd.

Er is nu een hele beweging gaande: “Going Natural” duizenden donkere vrouwen die nu bezig zijn met hun transitie. Waaronder ik, samen met the Black Hair Academy ben ik druk bezig om al die chemische rotzooi uit mijn haar te krijgen. Mijn natuurlijke haar krijgt nu de kans om te groeien en zichzelf te tonen. Zo bizar, ik kan je niet eens vertellen hoe mijn eigen haar eruitziet! 1 ding weet ik wel, wanneer het zover is ( proces duurt 2 a 3 jaar, als ik niet de hele boel er af wil scheren) zal ik het koesteren!

Zal ik jou een klein geheim vertellen? Judith was vroeger een witte suikerspin, heel wit kroes krullend haar. Vanaf haar 15de is ook zij verslaafd aan de stijltang en de relaxer en noem maar op. Die stijltang neemt ze nog geen afscheid van, maar ook zij gaat terug naar team natural hair!