Positief ouderschap
Ik geef toe hoor, ik was helemaal tegen die ouders die met hun kinderen in gesprek gaan. Nog steeds zie ik mijzelf niet op mijn hurken zitten om in gesprek te gaan met een kleuter die een fittie heeft. Gewoon niet. Dan til ik haar op en neem haar al schreeuwend en krijsend mee naar waar we heen moeten.
Maar er valt iets te zeggen voor positief ouderschap. Daar ben ik gaandeweg achter gekomen. Er zijn zoveel manieren om de kinderen te corrigeren. En hoewel ouders nog steeds overgaan op slaan, schreeuwen (guilty, geef de slapeloze nachten en geen koffie maar de schuld aan onze ochtenden), opsluiten in kamers en het negeren, komt het positief ouderschap toch steeds meer in opmars.
Machtsmisbruik
MachtsmisbruikAls ik vroeger ergens een hekel aan had was het aan schreeuwen. En dat gebeurde nog wel eens. Mijn moeder had een minder leuk vriendje, en zijn hobby was kleineren. Ik heb er serieus een pesthekel aan als mensen hun stem verheffen om zich duidelijk te maken. Maar als er 1 begint met schreeuwen, gaat de ander ook tekeer, en dan iedereen, en hello good morning.
Stom, want ik weet heel goed dat met rustig praten ik veel meer gedaan krijg. Het is alleen zo moeilijk om rustig te blijven als je iets 100x moet vragen. Maar we werken eraan. En met succes. Schreeuwen werkt gewoon nooit het word alleen maar erger. Slaan laat alleen maar zien dat je geen controle hebt, en niets anders meer weet dan te meppen. Daarom sla ik dus ook nooit. Al kun je soms echt wel op je handen zitten. Maar het is pure onmacht. Je ramt bepaald gedrag niet uit een kind. Als ze heel vergeetachtig zijn, alles kwijt raken, kun je schreeuwen of slaan wat je wilt, maar het gaat er niet van weg.
Bang maken
Bang makenWat er wel gebeurd is dat je een bang kind hebt. En wie wil nou dat zijn kind bang voor ze is? Je wilt toch juist dat ze ten allen tijde naar jou kunnen en durven komen. Dat ze in geval van nood of als ze iets zo doms hebben gedaan, dat ze toch naar jou toe komen? Je wilt toch niet dat ze naar een vreemde gaan, of nog erger weg lopen omdat ze niet thuis durven te komen?
Met slaan en/of schreeuwen breek je het vertrouwen. Je kweekt er ook geen respect mee. Ik ken de comments dat je moeder vroeger maar een slipper hoefde op te pakken en je dan wel beter wist. En je hebt een soort van respect want ze hebben je opgevoed. Maar ga je dan nog naar je moeder om uit te huilen? Of om te zeggen dat je stiekem een jointje hebt gerookt en nu doodziek bent? Lijkt mij niet. En ja ik weet zeker dat mijn kinderen ooit domme dingen zullen doen. daar zijn het kinderen voor. Maar ik wil dan wel dat ze naar mij durven komen om het met ze op te lossen.
Wat zijn consequenties?
In plaats van straf die is gemaakt om een kind bang te maken, kun je ook werken met consequenties. Een natuurlijk gevolg. Als het goed gebruikt wordt kunnen consequenties de kinderen verantwoordelijkheid leren en zelf problemen oplossen. Hieronder een paar do’s en dont’s die je kunt gebruiken bij consequenties:
NIET DOEN
- Kritiek Onthoud dat het doel achter consequenties zijn dat je kind leert van zijn fouten, niet om zijn zelfvertrouwen kapot te maken.
- Overdrijven Om consequenties te laten werken moeten ze natuurlijk en logisch zijn. Bijvoorbeeld wat langer leren omdat ze slechte cijfers hadden op school is een logisch gevolg. Een maand geen TV is dat niet.
- Uitstellen kun je beter niet doen. Probeer zo snel mogelijk een consequentie in te voeren.
- Slecht gedrag negeren Als het kind niet gevaarlijk bezig is, en er is tijd voor, en ze slopen niets, probeer dan te negeren. Als ze staan te jengelen, reageer dan pas als ze het normaal vragen. Wees dan extra aardig en ze zullen al snel snappen dat gewoon normaal vragen meer oplevert. Sommige kinderen hebben een hele lange adem, dit vereist dus ook van jou kant veel geduld!
- Laat weten wanneer iets goed is Echt even de tijd nemen om te laten weten dat je ergens blij mee bent is een boost voor hun zelfvertrouwen, en ze leren er goed gedrag mee.
- Wees consequent Als je een consequentie hebt gegeven, hou je er dan aan. Anders werkt het niet. Ook al vind je ze zielig en slijmen ze nog erger dan de grootste naaktslak.
Wat is het verschil tussen natuurlijke en logische consequenties?
Natuurlijke consequenties : iets wat gebeurt omdat het zo is
- als ze niet eten, hebben ze honger
- geen jas aan, heb je het koud
- niet leren, krijg je slechte cijfers
Logische consequenties
- Als het kind niet eet, dan geen toetje
- Slechte cijfers op school, meer leren
- rotzooi maken met speelgoed, niet meer spelen
Hoe werkt het dan?
Echt waar, als je soms midden in het gegil zit van een puber dan is het moeilijk om zelf hier aan te denken. En hey we zijn maar mensen, niemand is perfect. Zo is mijn huis echt niet ruzie vrij. Vooral de ochtenden zijn nogal een uitdaging. Als je kind een grote bek heeft, aan het schreeuwen is en echt al het bloed onder je nagels vandaan haalt, is het heel moeilijk om rustig te blijven. Maar 1x de fout in gaan hoeft niet te betekenen dat je opvoeding mislukt is en je terug moet naar het altijd schreeuwen en waarschuwen.
Dus voor je straf geeft, probeer eens dit:
- Wees duidelijk in je regels en verwachtingen Geef ze duidelijk aan wat voor gedrag je van ze verwacht. Ze horen het te weten is geen manier. Jij moet het ze leren. Misschien wel 100x.
- Haal diep adem Als je kind weer loopt te etteren kun je beter diep adem halen dan er meteen op te reageren. Onthoud actie reactie. Zij reflecteren jouw gedrag, dus als jij meteen op je achterste poten staat, doen zij dat ook.
- Denk aan waarom dit gedrag zou kunnen zijn zijn ze moe, hongerig, niet lekker in hun vel, ongesteld? Het is geen excuus, maar misschien wel iets waardoor het makkelijker op te lossen is
- Wees relevant en realistisch zoals ik al eerder zei, let op dat de straf passend is bij de situatie.
- HOU JE ERAAN! Als je een consequentie hebt opgelegd als bijvoorbeeld ze hadden een zooi gemaakt en moeten het nu opruimen in plaats van buiten te spelen met het mooie weer, hou je eraan. Ga niet helpen, ze mogen niet even naar buiten. Zo leren ze je serieus te nemen, anders walsen ze dwars over je heen.
Weet jij nog goede logische consequenties?
Vond je dit een goed blog? Deel hem dan op Pinterest!
Ontdek meer van Pink Press ♡
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ik probeer de zelfde techniek te hanteren maar dat is niet altijd makkelijk. Ik betrap mijzelf nog wel eens op, vooral als ik erg moe ben, om in ouderwetse technieken te vervallen en vooral ook te zeggen: als je niet luistert mag je niet spelen, of naar buiten of televisie kijken. Heel onhandig. Wel probeer ik te negeren, dat lukt aardig,
Wat een goed artikel! Ik ben nogal een softie! Ik vind mijn kinderen veel te lief en mag wel eens wat strenger zijn.
Liefs
Ik probeer onze knul vooral uit te leggen wáárom iets niet mag. Vaak is dit ook wel genoeg, maar lang niet altijd. En dan met peuterdriftbuien.. oeioeioei… Soms lukt dat positieve ouderschap me nog niet zo goed hoor! Niet dat we een potje staan te schreeuwen trouwens hoor..
Op scouting probeer ik de kinderen zo goed mogelijk te ondersteunen. Zo kan ik mijn stem best wel eens verheffen, op de een of andere manier heb ik toch evenwicht dat ik iedereen gemakkelijk stil kan krijgen.
helemaal mee eens!