Cyclische oerdriften kondigen lente aan

De lente in de leden

Heb jij ze ook al gevoeld? De lentekriebels. De drang om erop uit te gaan van de ontlokende natuur te genieten. Eeuwenoude oerdriften, waaronder de enorm opwindende en supergeile grote poets- en opruimacties, beter bekend als de voorjaarsschoonmaak. Ja, natuurlijk ook de goed gemutsheid die een glimlach naar onze medemens vereenvoudigd. En wat is een mens zonder het gestolen vuur van de goden, die onze feesten in de avond van warmte en licht voorzien?

Ik heb helemaal geen kalender nodig om te zien wanneer het welk jaargetijde is. Ik voel het in m’n ledematen en zie het aan mijn soortgenoten die instinctief bepaalde handelingen verrichten. Waarom we een meteorologisch en astronomisch uitgedachte startdatum op een Gregoriaanse kalender hebben staan, is mij vooral in de lente een raadsel. Een wiskundige berekening die vanwege z’n rigide inrichting zo onnauwkeurig is schot met hagel. Wat op zich wel een goede metafoor is om de start van de lente in uit te drukken, althans als je het schot met hagel als het bereik ziet waarbinnen dat normaal gesproken de lente hoort plaats te vinden.

Het is overal zichtbaar

Dus voor wie is die kalender eigenlijk gemaakt? Voor boeren die niets van seizoenen weten? Ja, dat wordt ons toch altijd verteld? Dat kalenders zijn uitgevonden om de seizoenen in kaart te brengen, want dat is enorm handig voor de boeren om te weten wanneer ze moeten zaaien. Volgens mij voelt iedereen haarfijn aan wanneer de lente begint. En zij die het niet aanvoelen, moeten gewoon beter naar het eigen gevoel en gedrag kijken, want ook zij vertonen typische voorjaarsdriften. Dus een boer die niet weet wanneer ie moet zaaien gaat ook nergens over. Straks wordt nog verteld dat we boeren hebben die niet wisten wanneer ze moesten oogsten.

Nee, ik hoef maar één kijk op Feestboek te werpen om te zien dat echt iedereen aanvoelde dat dit jaar de lente op 12 maart van start ging. De zon brak door en heel Nederland moest de natuur in en de vrolijk makende foto’s van krokusjes vlogen je om de oren. Er werden vuurkorven ontstoken. Waarbij ik me direct voorstel dat er rondom het vuur gedanst gaat worden. Zelfs de eerste voorjaarsbarbecues werden aangestoken. Helemaal niets was van tevoren afgesproken, maar toch deed heel het land mee. Natuurlijk kwam het dit jaar dan ook wel erg perfect uit, want het was nog weekend ook. Oftewel, vrijwel iedereen had een vrije dag van het werk, waardoor de spontane voorjaarsviering grootser en massaler dan gebruikelijk uitpakte.

De mens, een eigenaardig dier

Hoeveel bewijs heb je eigenlijk nodig om te weten dat wij onderdeel uitmaken van dit eco-systeem? En hoeveel bewijs heb je nodig om het menselijke instinct te onderstrepen? Ja, de duvel is uit het doosje. Niet alleen de zomer is op komst, maar ik heb zojuist de mens gereduceerd tot simpelweg een dier. Dat schijnt voor sommigen moeilijk te behappen te zijn. Zij geloven graag dat wij het intelligente superioriteit genieten. Omdat wij over dingen nadenken? Ja, wij denken na over dingen waar andere dieren helemaal niet over hoeven na te denken. Dus wie is er nu intelligent?

Dat is misschien wel een van de leukste menselijke paradoxen. Dat die grijze spaghetti, in dat kopje van ons, ons soms behoorlijk in de weg zit. Maar dat je daar dan wel eerst over moet nadenken, om tot die conclusie te komen. Zo hebben de mensen die simpelweg roepen: ‘Je moet er niet zoveel over nadenken’, misschien toch wel een heel sterk punt. Want waarom is er een rationele verklaring nodig voor iets, wat is zoals het is en niet zal veranderen nadat het is verklaard. Was het ooit werkelijk noodzakelijk om dit vast te leggen ten behoeve van de wetenschap nu? Ik durf daaraan te twijfelen, maar ondertussen ga ikzelf wel gewoon door met over de meest debiele dingen nadenken. Maar ik heb een goed excuus, want ik vind het leuk om te doen.