Ongepland vaderschap op zijn best

Je hoort heel vaak over ongepland moeder worden. Maar hoe zit het met ongepland vaderschap? 

Niet in de planning opgenomen

Ik geef het meteen toe. De titel spreekt voor zich. Al omvat deze wel een hoop gemengde gevoelens die mij terug brengen naar het moment waarop ik voor het eerst vader werd. Ongepland. Ik heb het hier niet bepaald over het moment waarop ik voor het eerst een baby mocht aanstaren nadat deze bebloed en verrimpeld van tussen mijn vrouw haar benen kwam piepen. Ik heb het over het moment waarop ik wist dat ik vader ging worden. Ongepland, het is een klote woord. Het hoeft steeds opnieuw een verklaring. Niet gepland? Onvoorzien? Een ongelukje? Ongewenst? Elk van deze woorden zijn moeilijk in een positieve zin weer te geven. Het brengt steeds het gevoel naar boven dat er een excuus gegeven moet worden omtrent het hele gedoe.

Ongepland terug in de tijd

Alsof het gisteren was, zo herinner ik mij het moment waarop ik voor het eerst wist dat ik vader ging worden. We hadden nog maar pas een huis gekocht, ik zat zonder vaste job, mijn vrouw raakte maar niet aan een vaste stek in het onderwijs. Alles verliep eigenlijk perfect, snap je? En op een mooie zondagmiddag, boven in de badkamer, begon een nieuw hoofdstuk van ons leven. Ik bevond mij op de badkamervloer, leunend tegen de muur, in gesprek met mijn vrouw die op dat moment in bad zat. GEEN PANIEK! Er volgt geen beschrijving van een sensuele vrijpartij (helaas). Mijn vrouw en ik zijn zo een bizar koppel dat het +10j met elkaar uithoudt en dan nog met elkaar spreekt ook. Gek, toch?

Ongepland over tijd

Ze sprak de magische woorden: ‘Ik ben een beetje over tijd’. Mijn hersenen dienden geen extra info en gingen reeds in overdrive. Ik ben een controlefreak. Het zal je dus niet verbazen als ik je vertel dat ik een dik uur later reeds met vrouwtjelief in de wagen voor de apotheek (zondag = wachtdienst) geparkeerd stond om een zwangerschapstest te kopen. Nog een uur later stond de tijd stil en was haar plaspauze het enige dat telde. Meteen raak! Door de pil heen! Een onbeschrijfelijk gevoel dat mij overkwam. Ik zie het nog zo voor me.

Ongepland gelukkig

Laat ons de toon van dit artikel ietwat omhoog tillen. Onze eerste dochter, Treezebees (anoniem), is in het leven gekomen op een moment dat wij helemaal nog niet aan kinderen dachten. Voor ons was het echter vanaf het eerste moment duidelijk dat dit kind welkom zou zijn, wat de omstandigheden thuis op dat moment ook waren. We zaten meteen op dezelfde golflengte en het woord abor… wilden we zelfs niet uitspreken. Ik verberg ook niet dat Treezebees ongepland in ons leven kwam. Ik zeg altijd: ‘ Ze is het mooiste ongelukje dat ons kon overkomen.’. En geen seconde in haar leven zal het kind ook maar denken dat ze niet gewenst was. Daar zorgen we voor.

Ongepland voorbereid

Ik heb het soms moeilijk mensen die beweren ‘nog niet klaar’ te zijn voor kids. Je kan je volgens mij nooit 100%  voorbereiden op de komst van een kind. Het maakt niet uit of de kinderkamer al volledig geïnstalleerd is met de mooiste meubeltjes, of de binnendeuren van je huis nu al geschilderd zijn, of die nieuwe keuken gebruiksklaar is… Ook maakt het niet uit of je nu al voor de derde keer promotie kreeg op je werk. Het moment dat je weet: ‘Ik word papa(of mama).’, ga je in instinctmodus en zorg je er hoe dan ook voor dat alles goed komt. Hoe ongepland alles ook verlopen mag.

Lees meer van deze papa hier!
Of volg hem meteen op instagram, hier!