Prikkels en autisme

Een minuut lang zit ik op het bed na te denken hoe ik deze column zal beginnen. Mijn hoofd maakt overuren, want zo gaat dat bij mensen met autisme. Ik ga het met jullie hebben over prikkels en autisme.

Prikkels

De rateltjes blijven maar doordraaien. Alle indrukken moeten worden verwerkt, maar de bestemde kanalen zijn te nauw. Daardoor kunnen mensen met autisme zich eerder overprikkelt voelen. En dat kan zich weer uiten in ander gedrag. Dit gedrag kan bij anderen zo raar overkomen, dat meteen alle mensen met autisme over één kam worden gescheerd. Maar niemand is hetzelfde, dus ook mensen met autisme niet.

Blauwe lucht, grijze lucht, hard geluid, zacht geluid, licht of donker. Alle informatie die iemand met autisme moet verwerken kan langzaam of snel gaan. Bij mij gaat het langzaam, dat weet ik gewoon. De verschillende indrukken komen bij mij hard binnen, dat maakt dat ik langzaam ben in bepaalde handelingen. Overigens kan dat door veel te oefenen, een stuk makkelijker gaan. Je hebt verschillende soorten prikkels, wat ik zie, hebben we nu gehad. Maar wat ik voel, is ook een hele intense. Zo bewegen mijn vingers nu over het toetsenbord en elke toets die ik aanraak maakt een bepaalde indruk in mijn hersenen. Die moet natuurlijk ook weer verwerkt worden. Zo gaat het de hele dag door en dan begrijp je vast wel dat ik er soms een beetje moe van word.

Lees dit interessante blog van Nicole over zintuiglijke prikkel verwerking!

Allemaal anders

Elk kind,  elke volwassene, ervaart dingen anders. Zo ook mensen met autisme. De manieren waarop mensen met autisme dingen ervaren is echter wel anders. Voor de één zal fel licht minder prettig zijn en de ander heeft moeite met hard geluid. Prikkels komen harder of zachter binnen. Dat maakt autisme soms een moeilijk iets. Niks ten nadelen van mij of anderen hoor. Het hoort bij mij en daar ben ik trots op. Ik weet niet anders en dat maakt een hoop goed.

MC Kleuver is te vinden op zijn eigen blog en op Facebook.