Prinses Palasha en het zomercarnaval

Het Zomercarnaval in Doetinchem, wie kent het niet?
Nou, toch nog aardig wat mensen blijkt… En tot voor een paar weken behoorde ik ook tot de groep
die er nog nooit van gehoord had. Nu niet meer. Sterker nog, ik zit er tot over mijn oren in!

Hawaïslingers, cocktails en kroontjes, van alles is er al voorbij gekomen. Waar een simpele oproep
voor vrijwilligerswerk allemaal niet toe tot kan leiden…

Vrijwel direct na mijn oproep kwam ik in contact met de organisatie van het Zomercarnaval. Zij
zochten nog een ‘leuke en spontane’ gastvrouw. Dus ja, zo sta je een week later biertjes en wijntjes
te serveren tijdens de sponsorenborrel. En dan kun je er op wachten dat dé vraag gesteld gaat
worden: “Goh, is dat Zomercarnaval niet wat voor jou? We zoeken nog prinsessen voor de
verkiezing!” Ik als prinses… Nou nee, niet echt bepaald. Ik ben namelijk zo elegant als een olifant
met reuma en als ik zou moeten trouwen, zou dat met mijn Nikes zijn. Dus ik wimpelde het af met
een gekscherend “Nee joh, niks voor mij! Maar vraag het me over een paar drankjes nog maar
eens.” Tsja, ik had er dus geen rekening mee gehouden dat ze dat ook daadwerkelijk gingen doen…
Dus vond ik mezelf een week later terug op het podium tussen 4 andere kandidaten, strijdend om de
titel “Prinses Zomercarnaval 2015”.

En het ging goed. Verbazingwekkend goed zelfs! Aan het eind van de avond mocht ik trots mijn
tweede prijs in ontvangst nemen. En toen op naar het echte werk.
De weersverwachting sprak boekdelen, dus de jacht naar dè jurk was geopend. En wie had kunnen
denken dat de eerste winkel al raak zou zijn? Ik, het meisje van 1.48m die nooit normaal in een jurk
past, had na één poging al een superleuke jurk gevonden! Wat mij betreft kon het feest beginnen.
En wat een feest hebben we gehad… Als een vis in het water voelde ik mij tussen de Caribische
klanken, de cocktails en de palmbomen. De foto’s spreken voor zich.
En die verkiezing? Volgend jaar ben ik weer van de partij. En met minder dan de eerste plaats neem
ik geen genoegen… 😉