Review No Exit en Nog 27 dagen leven van Maren Stoffels

No Exit is een bloedstollende young adult thriller over pesten, macht en overleven. Nog 27 dagen leven is een intens en liefdevol verhaal over afscheid, vriendschap en betekenis geven aan de tijd die je hebt. Twee totaal verschillende boeken, geschreven met dezelfde scherpte en emotionele diepgang.

Waarom deze boeken mij nieuwsgierig maakten

Mijn dochter verslindt de boeken van Maren Stoffels. Lezen staat normaal gesproken stevig onderaan haar lijstje. Deze verhalen verdwijnen in één ruk. Dat maakte mij nieuwsgierig. Wat zorgt ervoor dat iemand die lezen liever overslaat, hier zo diep in duikt?

No Exit – ontsnappen is geen optie

Vanwege wat onderzoeken in Amsterdam moet ik best veel reizen en ik heb een leuke samenwerking met Podimo, waardoor ik lekker naar podcasts en boeken kan luisteren. Zo luisterde ik eerst naar No Exit. Dit boek greep me bij mijn keel.

Vesper stapt aan boord van een luxe cruiseschip. Ze denkt dat ze op vakantie gaat. Al snel wordt duidelijk dat ze is opgegeven voor No Exit, een heropvoedprogramma voor pesters, ver weg van de buitenwereld. Geen bereik. Geen ontsnapping. Geen regels die veiligheid garanderen.

No Exit blijkt een plek zonder grenzen. Vesper verkeert in levensgevaar, samen met de andere jongeren aan boord. Dan is er ook nog een medegevangene die beweert onschuldig te zijn. De spanning loopt op terwijl het schip verder de open zee op vaart. Ontsnappen lijkt onmogelijk. Toch moet Vesper een uitweg vinden.

Ik heb het hier regelmatig over pesten gehad, dat onderwerp staat mij heel dichtbij. Dit boek legt dat thema genadeloos bloot. De pesters gepest. Wraak. Angst. Macht. Zelfmoord komt voorbij zonder omwegen. Alles gebeurt zonder zachte handschoenen. Je voelt continu dreiging. Elke scène schuurt verder.

Wat dit boek zo sterk maakt, zit in de rauwe eerlijkheid van de keuzes die worden gemaakt. De dynamiek tussen de personages voelt beklemmend en herkenbaar. Het verhaal dwingt je om na te denken over verantwoordelijkheid en groepsgedrag. Ik kon het gewoon niet uitzetten. Van begin tot einde zit je erin. Weken later bleef het hangen.

Nog 27 dagen leven – vriendschap als houvast

Nog 27 dagen leven was ik ook erg benieuwd naar. Dit boek leek mij ontzettend zwaar voor een meisje van 11. Mijn dochter ervoer dat heel anders. Voor haar draaide het vooral om de bijzondere vriendschap. Voor mij lag de nadruk meer op het ziek zijn en het naderende afscheid.

In Nog 27 dagen leven ligt Lissa op sterven. De artsen hebben haar opgegeven. Vanuit haar bed kijkt ze uit op de straat. Ze beseft dat ze nog iets wil doen. Iets van betekenis. Iets groots. Ook terwijl haar tijd steeds verder wegtikt.

Ze ontmoet een nieuw meisje en samen starten ze een ruilactie. Van een muntje naar steeds grotere deals, met een villa als einddoel. Wat speels begint, groeit uit tot een manier om grip te krijgen op het leven, op vriendschap en op nalatenschap.

Maren Stoffels schreef dit boek vanuit een persoonlijke ervaring. 27 dagen was het aantal dagen dat haar beste vriendin nog had nadat de artsen haar hadden opgegeven. Dat voel je in alles terug.

Onderwerpen als kanker, afscheid, vriendschap, uiterlijk en pesten lopen door het verhaal heen. Ook euthanasie krijgt een plek. Alles wordt beschreven met een openheid die raakt. Zonder opsmuk. Zonder afstand. Je voelt het verdriet. Je voelt de liefde. Je voelt de moed.

Young adult die verder gaat dan leeftijd

Deze boeken laten zien hoe jongeren omgaan met grote thema’s. Hoe diep gevoelens kunnen gaan. Ook als volwassene komt dit werk binnen. Het nodigt uit tot reflectie. Over tijd. Over verbinding. Over wat er echt toe doet.

Ik snap nu volledig waarom mijn dochter zo graag de boeken van Maren Stoffels leest. Haar verhalen pakken je vast en laten niet meer los.

Twee boeken van Maren Stoffels die blijven hangen