Pro body positivity, maar stiekem een minderwaardigheidscomplex

Weet je, ik plaats regelmatig wel iets over blij zijn met jezelf. Ik heb zelfs zo een body positivity tag ingevuld. Maar als je echt even doorleest dan zie je ook dat ik niet zo heel lekker in mijn vel zit. Een klein minderwaardigheidscomplex.

Pro Body Positivity

Ik ben er helemaal voor om andere vrouwen te steunen. Ik geloof er ook 100% in als ik ze vertel hoe mooi en geweldig ze zijn. Daar sta ik ook achter. Iedere vrouw is op haar eigen manier prachtig. Bij iedereen is er wel wat moois te vinden. Dan zie ik een vrouw 3x mijn maat trots op haar rollen in bikini, en dan denk ik WOW!

Ik ben dan oprecht jaloers dat ze zo trots in een bikini kan staan. Het staat dan ook gewoon goed. Want in mijn mening ben je zo mooi als je je voelt. Dat straal je gewoon uit. Als de dames van Victoria’s Secret krom voorover liepen, en hun handen over hun lichaam om te bedekken, dan zie je al snel dat ook zij fouten hebben.

Als ik vrouwen negatief hoor over zichzelf ben ik altijd de eerste die het tegenovergestelde zegt. Ik zie dat gewoon niet, en wil niet dat zij het wel zien. Wat eigenlijk raar is, want waarom zou je iets niet minder mooi aan jezelf mogen vinden?

Mijn eigen minderwaardigheidscomplex

Eigenlijk ben ik over mezelf helemaal niet zo enthousiast. Ik plaats leuke foto’s, weet een goede selfie te maken. Maar ondertussen hoop ik maar dat niemand zal ontdekken dat het eigenlijk niet zo mooi of zeker is als wat het lijkt. Al het positieve wat ik wil uitstralen is misschien niet alleen naar een ander, maar ook tegen mezelf. Want ik heb het nodig. Wat een ander ook zegt, ik zie het niet.

Zo ben ik heel lang model geweest, ik heb op best wat covers mogen staan. En wow als ik mijn lijf van toen zie.. En ook toen stond ik huilend voorover gebogen in de wc mijn eten eruit te spugen. Dan kwam ik weer ergens en mocht er in een week nog wel 5 kilo af. Aangezien ik een enorme stress eter ben, at ik dus te veel en gaf daarna over. Kilometers rennen op de loopband, uren zwemmen en dansen tot diep in de nacht zorgde ervoor dat ik best slank bleef. En dan was er toch altijd wel iemand die vroeg of ik was aangekomen.

Wat een verschil met tot ik een jaar of 21 was, toen deed ik namelijk alles om maar aan te komen. Ik werd altijd gepest dat ik te plat was, of te dun. Ik zou nooit een skinny mogen dragen met spillebeentjes, en wat waren die toen in de mode! Ik werd uitgelachen om mijn rare dunne benen en slanke armen.

En weer op dieet

Zoals ik in mijn jaaroverzicht had aangegeven, word 2019 mijn fitste jaar. Ik wil eindelijk eens in de spiegel kijken en blij zijn. Ik wil niet meer de vraag krijgen of ik zwanger ben. Ik kan het werkelijk niet meer verdragen. Mijn allerliefste verloofde wil eigenlijk ook weer in een mooi Alan Red overhemd passen. Natuurlijk past hij wel gewoon overhemden heren en dames, maar ook hij vind dat het wat strakker mag. Ik bedoel hoe sexy is een man als zijn kleding gewoon goed zit? Dat is voor mannen echt hetzelfde als bij vrouwen. En al ben je samen, het is ook wel eens fijn om een keer een bewonderende blik te krijgen, sjans te hebben. Ook al is dat verboden.

We gaan het dus samen doen. Hier zijn wij vaker aan begonnen, maar mijn hoofd was er gewoon niet zo klaar voor. Nu met therapie erbij, wordt ook dit gedeelte aangepakt. En natuurlijk vind ik dat je gewoon blij moet zijn met hoe je bent, maar ik wil niet meer die bolle buik. Ik heb PCOS en PDS waardoor het sowieso wat sneller bol staat, dus doe er een laag vet over heen, en hup rockin the ocotomom look.

Ik ga mijn best doen, ik hoop dat ik op jouw steun kan rekenen? Hoe zit het bij jou?