Vakantie ten einde, een nieuw schooljaar begint

Dan knipper je even met je ogen en… Hoppakee, is het spontaan zaterdagmiddag en hoort er dus een stukje van De Laatbloeier op Mommy Loves Pink te staan. Toch voelt het aan alsof het slechts eergisteren was dat ik hier ook op het laatste moment realiseerde dat er de volgende middag een stuk online hoorde te gaan. Ja, ik ben blijkbaar toch eventjes ietwat van slag. Maar goed, wie houdt er dan in zijn/haar vakantie bij op welke dag men leeft? Ik in ieder geval niet! Zo moge duidelijk zijn. En terwijl ik nog even een tijgermug behendig (dat wil zeggen, met enige voorzichtigheid doch genadeloos en resoluut) kapot sla tegen het beeldscherm van mijn laptop, typ ik bijna onverstoorbaar (bijna, omdat de vlek op het beeldscherm mij enigszins irriteert) verder. Een deadline moet gehaald worden!

Ondanks dat het middenin de nacht, op het balkon onder het genot van een biertje en een peuk (ja, ik ben a.s. maandag gestopt. Alweer! Zoals beloofd aan mijn kleine anti-roken fundamentalistjes), goed vertoeven is met de laptop op m’n schoot, ben ik liever eerder in de week al klaar met mijn stukken (o.a. om het na te kijken en te herschrijven). Maar ja, het gebrek aan regelmaat eist z’n tol. Gelukkig ben ik in goed gezelschap als het aankomt op het totaal van slag zijn door het tekort aan dagelijkse routine. Mijn beide snotaapjes zijn ook al enige tijd de kluts kwijt. Al weet geen van beiden hoe een kluts er uitziet en waar die normaliter hoort te liggen. Ik kan ze niets verwijten, want ik weet dat ook nog steeds niet. Maar ja, het schooljaar begint maandag alweer, dus wie weet dat een van de leerkrachten hier licht op kan werpen. Dan verneem ik het hopelijk van die snotneuzen.

Ja, het einde van de schoolvakantie staat weer aan de deur te bonken. En enerzijds is dat dus best fijn, maar anderzijds vind ik dat (vast ook wel begrijpelijk) erg jammer. Want dat betekent dat allerhande verplichtingen ook weer met hun lelijke rotkoppen voor de deur staan. Weer op tijd m’n nest uit zien te rollen om het ochtendritueel, compleet met spirituele spastische geeuwdans; binnensmondse vervloekingen naar de digitale wekker die een erotische droom (net voor het interessante gedeelte) verstoord; en een wichelroede die me begeleid naar de plee, te voltooien, opdat de jongens op tijd, schoon en doorvoed op school aankomen. ’s Middags al mijn bezigheden hals over kop beëindigen, omdat ik alweer bijna te laat ben ze weer van school op te halen. Plus op een enkele dag in de week ook ’s avonds weer in de weer voor naschoolse activiteiten. De dagelijkse sleur zal spoedig toeslaan en de wens naar vakantie zal ook niet al te lang op zich laten wachten.

Maar voor nu ben ik blij dat er weer wat orde in de dagelijkse bezigheden zal optreden. Het is maar van geluk spreken dat m’n ‘boefkes’ zelf ook zin hebben om weer naar school te gaan. Al heeft de oudste iets minder zin, want z’n beste vriendje gaat verhuizen en zit vanaf maandag op een andere school. Dus moet de oudste er af en toe op gewezen worden dat ie z’n andere maatje eindelijk weer ziet. De jongste hoeft niet gemotiveerd te worden, die roept al de hele vakantie dat ie nu in groep 3 zit (welke ik, als recalcitrante ouwe man, nog steeds de 1e klas noem). Waarop z’n broer ‘m corrigeert met: ‘Nee, na de vakantie zit je in groep 3′, onderwijl denkend, ben maar blij, dat was ik ook, maar groep 3 is wel werken. Ook dat gegeven slaat de jongste niet uit het veld.

Al de hele vakantie doet ie z’n best om boekjes (voor de 1e klas) te lezen. En het gaat ‘m nog goed af ook. Hij kan niet wachten tot de school weer begint. Hij is dan ook al ‘nachtjes slapen’ aan het aftellen op z’n eigen gemaakte Adventskalender. Bij tijd en wijlen breng ik ‘m van stuk door z’n vraag: ‘Hoeveel nachtjes nog totdat de schoolvakantie voorbij is?’, te beantwoorden met twee nachtjes minder (want ik reken het laatste weekend niet bij de vakantie, aangezien die al helemaal in het teken staat van in het schoolritme geraken). Ja, ik schep graag wat verwarring. Maar inmiddels heeft ie me in de gaten, dus telt ie de ene keer er twee nachtjes bij op en de andere keer herstelt ie z’n vraag, door te vragen: ‘En hoeveel nachtjes is het dan tot ik naar school mag?’

Wel erg fijn dat ie denkt dat het mag en dus nog geen enkel concept heeft van de leerplicht. Maar ja, ik ga ‘m dat voorlopig ook niet bijbrengen. Ik ben al blij zat dat hij, maar ook z’n broer, een brede interesse heeft en graag nieuwe dingen wil leren. Hopelijk houden ze die instelling nog erg lang vast. Iets wat enkel de toekomst zal uitwijzen, maar waar ouders en leerkrachten voor zouden moeten waken. Dus dat wordt weer wekelijks peilen hoe de week eruit zag. Wat ze interessant vonden. Maar vooral peilen waar ze hun interesse voor (dreigen te) verliezen, in de hoop een oorzaak te kunnen detecteren en het tij te doen keren. En in de tussentijd zal de dagelijkse regelmaat hopelijk weer wat rust in het gezin brengen.