Wat hij zegt….

Het volgende verhaal is ingezonden door een man die graag anoniem wilt blijven. Wel mag ik vertellen dat hij 43 is en vader van 3 kinderen.

Ik ben een man van 43 jaar, van de buitenkant heb ik alles voor elkaar. Een dikke auto onder mijn reet, prachtige kinderen, hele goede baan. Maar ik ben zwaar ongelukkig. Al jaren zoek ik naar rust en warmte.

Maar door mijn onzekerheid en stomme fouten wil dat maar niet lukken. Op mijn 16e heb ik de moeder van mijn kinderen ontmoet, het was echt schoolliefde. Na 18 jaar begon het te kriebelen, nou eigenlijk eerder besefte ik mij dat ik puur uit gewenning bij haar bleef. Zij gaf mij niet de spanning waar ik naar zocht. Seksueel gezien was het ook niet meer interessant. Hoe stom, i.p.v dat ik de relatie verbrak ben ik mij gaan inschrijven op een datingsite.

Wereld ging voor mij open. Ik ontmoette daar een dame die mij weer deed doen leven. Wist ik maar wat ik toen wist. De eerste maanden leefde ik echt op de welbekende roze wolk. De moeder van mijn kinderen had iets door vermoed ik, maar zij zei niets. Die dame liet me letterlijk en figuurlijk de hoeken van de kamer zien, zij had zoveel zin in het leven zo anders dan mijn partner.

Niet lang na onze eerste ontmoeting begon het al, die dame was heel jaloers op mijn partner. Zij eiste dat ik de relatie verbrak en mijn kinderen niet meer zag. Het eerste heb ik gedaan, mijn relatie verbroken. Mijn kinderen kon ik niet verlaten hoewel ik ze wel minder zag omdat zij alle aandacht wou. Nog gingen er geen alarmbellen rinkelen, ik was te verliefd. Ja ik denk dat het verliefdheid was of pure lust dat ik een lekker wijf kon scoren.

Mijn wereld werd steeds kleiner. Vrienden zag ik niet meer, mijn bedrijf ging heel erg slecht, band met mijn kinderen was er nauwelijks, ruzie met mijn familie.. Moeder van mijn kinderen erg verdrietig. En nog boeide mij het allemaal niet. Die dame kroop echt in mijn geest, kleineerde mij. Dagelijks riep ze dat ik blij moest zijn dat ik een vrouw als haar in mijn leven had. Ze heeft letterlijk al het leven uit mij gezogen. Iedereen die ik kende heeft ze benaderd om slechte dingen over mij rond te bazuinen zelfs klanten. Je snapt mijn bedrijf heb ik zelfs failliet moeten laten verklaren. Tot aan de politie is erbij geweest.

Ik zal niet te langdradig worden, ik heb na 6 jaar mezelf weten te bevrijden. Ja zo zie ik dat echt. Ik heb nu eindelijk mijn leven beetje op de rit. Mijn dierbaren hebben mij vergeven zelfs de moeder van mijn kinderen heeft me niet in de steek gelaten. Zij is er nog steeds voor me die schat.

Waarom ik dit vertel? Waardeer wat je hebt. Sluit eerst iets af voordat je aan iets nieuws begint. Karma is echt een bitch.